Dier en natuur / cavia

Even voorstellen...
Ik ben dus Tamara, 28 jaar oud en opgegroeid op een boerderij in het Zuiden van het land...
De cavia heeft al heel lang geleden mijn hart gestolen en naar aanleiding van een paar incidenten heb ik deze opvang op touw gezet.
Zelf heb ik twee boxers, twee katten, een paard, 5 kippen, twee cavia's en twaalf vogels in huis....en nog vier vissen niet te vergeten.

De cavia.
Mijn liefde voor deze grappige knaagdieren is al vroeg ontstaan en ik kan mij herinneren mijn hele leven cavia's te hebben gehad. Mijn allerliefste cavia was Kuufke, helaas leeft ze niet meer maar naar haar heb ik dit opvangcentrum vernoemd.

Ik denk dat iedereen wel weet wat een cavia is....oorspronkelijk komt dit dier uit Zuid-Amerika. Daar kun je ze nu nog steeds aantreffen. Het zijn schuwe dieren die in groepen van 5-10 dieren samenleven en hun beschutting vinden in holen. De cavia in het huisgezin is natuurlijk niet meer te vergelijken met de cavia in het wild. Ze zijn langzaam minder schuw geworden en hebben ook in een aantal gevallen een ander uiterlijk gekregen. Zo zijn er diverse varianten met verschillende kleurslagen en haartypen gefokt.

Een cavia is een knaagdier met een ronde, wat dik aandoende bouw. Een volwassen mannetje weegt 900-1600 gram en een volwassen vrouwtje 700-1000 gram. De oren zijn klein en niet behaard. Tussen de achterpoten heeft het vrouwtje maar twee tepels. Grote nesten zal ze daar dan ook niet mee kunnen voeden. Er bevinden zich twee snijtanden in de onderkaak en twee in de bovenkaak. Deze tanden zijn vlijmscherp omdat ze tijdens het kauwen voortdurend slijpen. het voedsel blijft, nadat het is opgegeten, enige uren in de maag liggen waarna het naar de darmen gaat. De gehele spijsvertering verloopt langzaam en duurt 2 tot 7 dagen.

Een cavia in gevangenschap wordt ongeveer 5-10 jaar oud. Er zijn er echter ook bekend van 15 jaar. Het lijkt erop dat mannetjes, ook wel beertjes genoemd ouder worden dan de vrouwtjes oftwel de zeugjes. Als je veel tijd hebt om een cavia aandacht te geven is het helemaal geen probleem om er een te houden, ben je echter vaker weg dan is het beter om er twee te nemen. De dieren houden dan elkaar bezig en van de eventuele eenzaamheid hebben ze dan geen last meer.
Hoewel het misschien een vieze gewoonte lijkt is het voor een cavia noodzakelijk om af en toe een beetje van zijn eigen mest op te eten. In een bepaald gedeelte van de darm worden namelijk door de daar aanwezige bacterieen, belangrijke voedingsstoffen gevormd. Tot deze stoffen behoren onder andere de B-vitaminen. Omdat de bacterieen bijna aan het eind zitten van het darmstelsel is er geen tijd meer om al die waardevolle stoffen uit de darmen op te nemen. Ze komen dan ook in de ontlasting terecht. De ontlasting uit de blinde darm is te herkennen aan de lichte kleur van de mest. Deze zachtere ontlasting eet de cavia vervolgens op om die voedingsstoffen niet verloren te laten gaan. Om aan te geven hoe belangrijk het is kan ik hier nog opmerken dat pasgeboren cavia's al de mest van hun moeder eten.

Veel mensen beweren dat een cavia kan fluiten. Alhoewel het geluid er erg op lijkt is dit eigenlijk een heel hoog gepiep. Cavia's doen dat om aandacht te trekken. Jonge cavia's doen dit b.v. als ze hun moeder kwijt zijn. Bij mensen zullen cavia's gaan piepen als het voertijd is geworden of als men weer thuis komt na een dag te zijn weggeweest. Een cavia kan ook knorren en als hij dat doet wil dat zeggen dat alles in orde is en er geen gevaar dreigt. Als ze echter gaan sissen dan zijn ze boos ...maar bang hoef je niet te zijn want deze diertjes zullen nooit iets doen.

In Duitsland heten ze: Meerschweinchen. De dieren kwamen hier van over zee (in het Duits: Meer),
bovendien knorden ze als varkentjes en hun ronde vormen en manier van lopen vertoonden veel
overeenkomsten met die van biggetjes.
In het Engels heten ze: Guinea pig. Ook hier is de naam van een biggetjes in opgenomen, pig is varken in
het Engels. Een guinea was een gouden Engelse munt uit die tijd. De eerste cavia's die van Holland naar
Engeland kwamen waren erg duur, ze kostten een guinea, dat was 21 shilling, ofwel iets meer dan 1 pond.
Guinea-pig zou dan dus iets betekenen als: het varkentje dat een guinea kost.
Later kreeg guinea-pig ook de betekenis van 'proefkonijn', omdat de cavia al gauw overal in de wereld
als proefdier werd gebruikt.

In het Frans heten ze: Cobayes en cochon d'Inde, ofwel het varkentje uit Indië.
In het Spaans heten ze: Conegillo de Indias, ofwel konijntje uit Indië.
(Toen de westkust van Amerika door de Spanjaarden werd ontdekt, dacht men dat het de westkust van
Indië was!)

Een cavia kan goed kleuren onderscheiden.
Ook het gehoor is heel goed, vooral heldere tonen worden nog waargenomen op hoogten die ver boven het
hoorvermogen van de mensen uitgaat (ook het geluid van de koelkast waar de worteltjes liggen herkennen
ze héél goed!).
De reuk is ook goed ontwikkeld, de cavia kan geurconcentraties waarnemen die 100-1000 maal zwakker
zijn dan dat wij kunnen ruiken.
De cavia speelt graag en heeft ook wel wat meer aandacht nodig dan alleen een schoon hok, voer en af en
toe een aai.